Πονοκέφαλος, ταχυπαλμία, αίσθημα ζάλης, πόνος στο στήθος, δύσπνοια, εφίδρωση, τρέμουλο, μούδιασμα των άκρων,τάση λιποθυμίας είναι κάποια από τα συμπτώματα που μπορεί να βιώσει κανείς κατά τη διάρκεια μιας κρίσης πανικού. Αίσθημα αβοήθητου, φόβος θανάτου ή ασθένειας και αδυναμία ελέγχου του εαυτού προκαλούν συναισθήματα τρόμου και πανικού.

Πολύ συχνά οι κρίσεις πανικού αποδίδονται στους γρήγορους ρυθμούς ζωής, στις ταχεία μεταβαλλόμενες συνθήκες ζωής, στις υπερβολικές απαιτήσεις του περιβάλλοντος, σε μεγάλες αλλαγές στη ζωή, στην απώλεια και σε οικογενειακές εντάσεις.

 

Τι βαθύτερο μπορεί να κρύβεται πίσω από μία κρίση πανικού;

Πρόκειται για συναισθήματα που έχουν καταπιεστεί και δεν έχουν εκφραστεί προκειμένου να μην πληγώσουμε τους σημαντικούς άλλους. Τα έχουμε κρατήσει μέσα μας τόσο καιρό που δεν μπορούμε να τα συγκρατήσουμε πια και μας κατακλύζουν.

Είναι ανάγκες και επιθυμίες που δεν ικανοποιούνται είτε επειδή δε γνωρίζουμε πώς να τις συνδυάσουμε και έτσι συγκρούονται μεταξύ τους είτε έρχονται σε αντίθεση με τις απαιτήσεις του οικογενειακού περιβάλλοντος, το οποίο μας επιβάλλει να δράσουμε διαφορετικά. Οπότε τις αγνοούμε για να ικανοποιήσουμε τους άλλους.

Αφορά συμβιβασμούς εις βάρος μας, τους οποίους κάναμε, αλλά δυσκολευόμαστε πια να ζήσουμε μ’ αυτούς και μας πνίγουν. 

Προέρχονται από ένα αίσθημα αδιεξόδου. Όταν συνειδητοποιούμε ότι με τις επιλογές μας δεν μπορούμε να προχωρήσουμε παρακάτω αλλά δεν ξέρουμε τι μπορούμε να κάνουμε διαφορετικά.

Πρόκειται για ρόλους που μας επέβαλαν και πρέπει πια να τους ξεφορτωθούμε γιατί δε μας αφήνουν να ζήσουμε.

Είναι μυστικά που κρατάμε και δεν μπορούμε να τα μοιραστούμε επειδή τρέμουμε τις συνέπειες.

Αφορούν τραυματικά γεγονότα, τα οποία όχι μόνο δεν εκφράζουμε αλλά αισθανόμαστε ενοχές και θυμό για αυτά, συναισθήματα που επίσης δεν εκφράζουμε.

Προκαλούνται από αλλαγές στη ζωή μας, στις οποίες αναγκαστήκαμε να συμμορφωθούμε χωρίς καν να είμαστε προετοιμασμένοι, βιάζοντας τον εαυτό μας.

Είναι άρρητες και άλυτες συγκρούσεις μέσα στην οικογένεια που δημιουργούν ένα ασφυκτικό περιβάλλον, μια “ανεξήγητη” ένταση και θλίψη.

Ακόμη, πρόκειται για αίσθημα αβοήθητου και μοναξιάς όταν το υποστηρικτικό περιβάλλον είναι ανύπαρκτο, όταν όλα έχουν καταρρεύσει και καλούμαστε να υποστηρίξουμε εμείς τους άλλους χωρίς να έχουμε κανέναν να μας στηρίξει.

 

Τι μπορούμε να κάνουμε;

Συχνά οι τεχνικές χαλάρωσης και διαχείρισης των κρίσεων είναι αποτελεσματικές. Όμως, για να έχουμε μακροπρόθεσμα αποτελέσματα χρειάζεται να εντοπίσουμε την αιτία του προβλήματος. Οι κρίσεις πανικού υποδηλώνουν εσωτερική σύγκρουση. Επομένως, για να απαλλαγεί κανείς από αυτές χρειάζεται να αναγνωρίσει αυτή τη σύγκρουση και να δουλέψει με τον εαυτό του για να την επιλύσει.

Σίγουρα οι κρίσεις πανικού και τα συναισθήματα που τις ακολουθούν είναι επίπονα και δύσκολα. Η κρίση πανικού, όμως, έχει κάποιο λόγο ύπαρξης. Δεν είναι ασθένεια. Είναι ένα δείγμα ότι ο οργανισμός μας λειτουργεί (ψυχικά και σωματικά) και μας προ(σ)καλεί να βρούμε μία λύση, προκειμένου να ανακουφιστεί το είναι μας. Άλλωστε, όταν το στόμα διστάζει, το σώμα ουρλιάζει..

 

About the Author

Γιώτα Κατεβαίνη ()

Call Now ButtonΚλείστε μία συνεδρία